O.T.O. nakon smrti Alistera Kroulija

/ Čini šta ti se ushte /

Nakon smrti Alistera Kroulija (Aleister Crowley), Karl Germer, rođen 1885, postao je Outer Head of the Order, drugim rečima vodeća ličnost (Chief of) O.T.O.-a (Ordo Templi Orientis) na materijalnom planu ispoljavanja delovanja ovoga društva. Svakako da je Germer bio predan kako Telemi (Thelema), tako i Krouliju lično, te je činio sve što je u njegovoj moći bilo da oživi red, ali ipak je u tome je bio samo delimično uspešan pre svega zbog svog neobičnog (teškog) temperamenta koji je od njega odbijao mnoge ljude koji su u tim važnim trenucima mogli dosta da mu u njegovoj zamisli i nameri pomognu i olakšaju mu svojim znanjem i vezama. No ipak je, na kraju, njegov nesumnjiv dobar osećaj za poslovanje spasio OTO direktne egzistencijalne krize koja je nastupila brzo nakon smrti Alistera Kroulija i, što je i najvažnije, u tom procesu uspeo je i da omogući publikovanje nekih od Kroulijevih dela (”The Book of Wisdom and Folly”) jer je s pozicijom koju je u OTO nasledio bio i Grand Treasurer društva, nasledivši autorska prava na Kroulijev opus.

I baš ovaj podatak mogao bi mnoge da iznenadi jer se, posebno u to vreme, verovalo da autorska prava pre svih imaju Luis Wilkinson (Louis) i Džon Simonds (John Symonds). No to ipak nije bio slučaj. Svakako su Luis i Džon bili su Kroulijevi literary executors kojima su bile poverene dužnosti prikupljanja sredstava zarađenih prodajom autorovih dela i prava, te isporučivana Germeru na dalje odlučivanje. Oni su svoje dužnosti izvršavali propisno bez ikakvih ostvarenih dobitaka i malo zahvalnosti, kao što je i dostupno za proveru u duplikatima kopija izdatih računa od strane Germera.

Germer je preminuo 1962. godine ostavljajući prava na Kroulijeva dela OTO-u. Na žalost, nije uspeo da na vreme precizira koju od mnogih i rasutih grupa, koje insistiraju da su legitimni nastavljači OTO tradicije, smatra u zadovoljavajućoj meri pravom.

Četiri ih je bilo koja su imala potraživanja na osnovu tvrdnji o zasluženom statusu nastavljača delovanja OTO.

Ona su:

a) O.T.O. Švajcarska – na čijem je čelu bio Frater Paragranus

b) O.T.O. U.S.A. u Kaliforniji

c) ”Saturn GnosisO.T.O. Nemačka – koju je do smrti vodio Gregor A. Gregorius

d) O.T.O. Engleska – Keneta Granta (Kenneth Grant)

No, pre detaljnijeg bavljenja a) i b) prvo ćemo se osvrnuti na tvrdnje c) i d).

Saturn Gnosis osnovao je 1927. godine Gregor A. Gregorius čije je pravo ime bilo Eugen Groš (Grosche). Zajedno sa drugim okultnim grupama i rad njegove je zabranjen 1937. od strane nacista ali je uspeo da sve ponovo pokrene već 1950. godine, uporedo s periodikalom na kojem je takođe radio, pod nazivom ”Blatter fur Lebenskunst” (Leci za umetnost življenja). On je za sebe otvoreno tvrdio da je telemita i povremeno je javno iskazivao divljenje delu Alistera Kroulija, ali je problem bio u tome što te njegove tvrdnje nisu bile uzimane previše ozbiljno od strane ljudi oko njega.

Sâma ta uzdržanost primetna je i u rečima Germera:

”Saturn Gnosis” was founded (c. 1927) by Gregor A. Gregorius, whose real name was Eugen Grosche. Along with other German magical groups it was suppressed in 1937, but was revived in 1950 by its founder, who was also the publisher of a periodical entitled, Blätter fur Lebenskunst. Grosche claimed to be a Thelemite, and frequently expressed his admiration for Crowley. His claims, however, were not taken seriously by Germer, who wrote: ‘Grosche’s manipulations are beginning to become more suspicious. In the June issue of his Blätter fur Lebenskunst he prints a childish report of Crowley — Therion, makes him even obtain an audience with the Dalai Lama and other silly things. In the July issue he discloses his game, or the game of those occult forces behind him, more openly. He talks of, “Thelemists” while, “Thelemites” should be and always has been, “Thelemiten”. The foremost law of the “Thelemists” will be, “Thou shalt not kill,” — cf. Liber OZ! I have no idea of the origin of the “thelemistic Revelations” from which he quotes (p. 5) the verses VI. 6, 10, 11 and 12. And then again later, III. 6, 7 and on p. 7 VI. 2, 3. It reads, to me, at least, like the style of the so-called Mahatma letters.

… Magically I see it as the deliberate attempts by the Black Lodge, or whatever lodge, to throw a stick into the wheel of our new serious beginning … Grosche wants to make himself the spokesman for Thelema in Germany. It may be a deliberate attempt to draw the wind from our sails. It will not succeed, but shows to what current he belongs.’

Ovaj citat nam jasno daje do znanja da kada je predao prava na delo Alistera Kroulija OTO-u Germer na umu nije imao Grošovo društvo. U procesu koji se nešto kasnije odigrao pred nemačkim sudom Groš nije uspeo da validira tvrdnje koje je propagirao – da je glavni predstavnik i zakonski naslednik OTO-a za Nemačku.

Eugen Groš inicijalno je bio u prijateljskim odnosima sa Kenetom Grantom čije su, pak, tvrdnje da je bio Outer Head of the Order na kraju završile i na naslovnici određenih knjiga potom izdatih (”Crowley’s Confessions”, ”The Magical Record of the Beast 666”), kao i Grantove ”The Magical Revival”. To na kraju preliva čašu i Grant 20. jula 1955. biva izbačen iz OTO direktno od strane Germera. Objašnjenje ove mere dato je i u ”Rites of Modern Occult Magic” Fransisa Kinga (Francis King), pod Notice of Expulsion.

Tvrdnje OTO iz Kalifornije, pak, takođe su delovale vrlo upitno. Njen lider Grejdi MekMartri (Grady McMurtry) zasniva svoj slučaj na dva pisma koja je dobio lično od Alistera Kroulija.

U prvom stoji:

Our personal representative in the United States of America… subject to the approval… of… Karl Johannes Germer.

Drugo autorizuje MekMartrija da:

…to reform the whole organism… subject to the approval of Frater Saturnus.

Iako ovo može delovati na neki način i ubedljivo ipak ne postoji ni jedan konkretan dokaz Germera da je ikada to lično odobrio, niti je u svom testamentu ikada pomenuo Grejdija ni na koji način po ličnom imenu.

Najčvršće argumente deluje da je imala Mystica Maxima Veritas, odnosno OTO Švajcarske predvođen od strane Fratera Paragranusa, kojeg je Germer je veoma poštovao.

Pisao je Germer:

The man who, as far as I can see, is chosen for a great and growing job.

Na žalost ni Švajcarski OTO na kraju nije uspela da u zvaničnom sudskom sporu održi ove tvrdnje do kraja i autentifikuje ih na pravni način pred sudom.

Ostaje nam na kraju da se konstatuje jednostavan zaključak, koji je istovremeno i poražavajuć – ni jedna grupa nije uspela u svojoj nameri da sebe ozvaniči kao punopravne OTO naslednike, i de facto i de jure.

Na kraju se sve svelo na to da bilo koja grupa koja radi u opštem duhu OTO može zatražiti potreban kontakt s viših ravni za koje se veruje da deluju u pozadini ovog pokreta i time samu sebe u dovoljnoj meri ozvaniči i nastavi pravac svojim stavovima inspirisana i vođena. Baš iz tog razloga i dan-danas je to jedan od glavnih problema koji su doveli do pojave, čak inflacije, ogromnog broja malih grupa koje pokušavaju da učine opisano, a javna publikacija OTO rituala im svima ide u korist u tim i takvim njihovim nastojanjima.

Verovatan problem je što takvim pristupom kvalitet i tačnost zapisanih obrazaca samo se unazađuje i propada usled nedostatka ispravnog tumačenja, te mnogi od njih samo izazivaju suprotno – konfuziju, sistematični haos.

ODABIR TEMA

Pratite diskusiju/Subscribe
Obaveštavaj/Notify
guest

1 Comment / Komentar
Najstarije/Oldest
Najnovije/Newest Izglasano/Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
ADI
ADI
1 year ago

A:° A:°