Pitagorino geometrijsko ustrojstvo

Simetrična geometrijska tela od najveće su važnosti /

 

Pitagora je podučavao dâ je sve u prirodi deljivo na 3 dela i kako, samim time, niko ne može postati istinski mudar ukoliko ne uvidi da je svaki problem šematski trouglast.

Govorio je:

Postavite trougao i rešeno je dve trećine problema.

.

U skladu sa tim stanovištem, Pitagora je podelio i vaseljenu na tri celine:

VRHOVNI SVET

VIŠI SVET

NIŽI SVET

Najviši, odnosno Vrhovni svet, suptilna je, sveprožimajuća duhovna suština koja protkiva sve stvari i stoga je istinska ravan samog Vrhovnog Božanstva. Božanstva koje je u svakom smislu sveprisutno, svedelatno, svemoguće i sveznajuće. Oba potonja donja sveta postojala su u prirodi te vrhovne, primordijalne sfere;

Viši svet je dom besmrtnika. To je takođe prebivalište arhetipova, odnosno pečata. Njihove prirode ni na koji način ne učestvuju u materijalnoj sferi Zemlje, već su oni, bacajući svoje senke u dubinu (Niži Svet), spoznatljivi samo na osnovu tih senki;

Treći, odnosno Niži svet, dom je onih bića koja učestvuju u materijalnoj supstanciji. Ova sfera je dom smrtnih bogova, Demijurga, anđela koji rade s ljudima, ali i demona koji uzimaju udela u prirodi zemlje i čovečanstva i nižih kraljevstava, onih koji su privremeno na zemlji, ali su u stanju da se razumom i filozofijom uzdignu iznad te sfere.

Takođe, Pitagora i nastavljači njegovi misli cifre 1 i 2 nisu smatrali brojevima, jer predstavljaju dve nadzemaljske sfere. Pitagorejski brojevi počinjali su sa 3, trouglom i 4, kvadratom. Te oni, dodati na 1 i 2, tvore 10 – velik broj svih stvari, arhetip svemira.

Tri sveta nazivani su spremišta:

prvi je bio spremište načela

drugi je nio spremište inteligencije

a treći, ili najniži, bio je spremište kvantiteta

Pitagora i grčki mislioci nakon njega smatrali su da su simetrična geometrijska tela od najveće važnosti. Da bi bilo savršeno simetrično, geometrijsko telo mora imati jednak broj strana koje se susreću na svakom od njegovih uglova, a te strani moraju biti jednaki pravilni poligoni, tj. figure čije su sve strane i svi uglovi jednaki.

Za drevni grčki um bio je neizbežan zaključak da su oblici elementarnih čestica bili pravilna geometrijska tela. Dakle verovali su da se (materijalni) svet sastoji od četiri elemenata:

zemlje

vazduha

vatre

vode

Zemljane čestice bile su kockaste, obzirom da je kocka pravilno geometrijsko telo koje poseduje najveću stabilnost; vatrene čestice bile su tetraedarske, pošto je tetraedar bio najjednostavnije i najlakše geometrijsko telo; vodene čestice bile su ikosaedarske iz upravo suprotnog razloga prethodnom; dok su vazdušne čestice, kao posrednik između dvoje prethodnih, bile oktaedarske.

Dodekaedar je za drevne matematičare bilo najzagonetnije od geometrijskih tela. Bilo ga je daleko najteže konstruisati, jer je precizan crtež pravilnog pentagona zahtevao prilično razrađenu primenu Pitagorine velike teoreme. Tako je grupi od pet simetričnih geometrijskih tela antike dodata i lopta, najsavršeniji od svih stvorenih oblika.

Pet pitagorejskih geometrijskih tela su:

TETRAEDAR sa četiri jednakostranična trougla kao stranama

KOCKA sa šest kvadrata kao stranama

OKTAEDAR sa osam jednakostraničnih trouglova kao stranama

IKOSAEDAR sa dvadeset jednakostraničnih trouglova kao stranama

DODEKAEDAR sa dvanaest pravilnih pentagona kao stranama

.

Stoga je zaključak, kako je Platon i kazao:

Božanstvo uposleno crtanjem plana Univerzuma.

.

Prema Pitagori položaj svakog tela u svemiru određen je suštinskim dostojanstvom toga tela. U njegovo vreme bio je popularan koncept da zemlja zauzima središte solarnog sistema, da se planete, uključujući i Sunce i Mesec, kreću u odnosu na Zemlju, a da je sama Zemlja ravna i četvrtasta. Pitagora je nasuprot ovom konceptu i bez obzira na kritike izjavio da je vatra najvažniji od svih elemenata, da je centar najvažniji deo svakog tela i da je u sredini svemira plamena sfera nebeske blistavosti.

Taj centralni globus on je nazvao Jupiterov toranj, Globus jedinstva, Velika monada i Vestin oltar.

Pošto je sveti broj 10 simbolizovao zbir svih delova i potpunost svih stvari, bilo je sasvim prirodno da Pitagora svemir podeli u deset sfera, koje je simbolizovalo deset koncentričnih krugova.

Ti krugovi su u centru počinjali sa globusom Božanske vatre, a zatim je dolazilo sedam planeta, Zemlja i još jedna tajanstvena planeta zvana Antihon, koja nikada nije bila vidljiva.

ODABIR TEMA


Pratite diskusiju/Subscribe
Obaveštavaj/Notify

0 Comments / Komentara
Inline Feedbacks
View all comments