Geometrijska petlja prostor-vremena

/ I problematika dimenzionalnih nekompatibilnosti /

.

Uvođenje viših dimenzija moglo bi biti presudno važno za rasvetljavanje tajni stvaranja. Prema toj teoriji, naš kosmos je pre Velikog praska bio desetodimenzionalan univerzum, svet u kome je međudimenzionalno putovanje bilo moguće. Međutim, taj desetodimenzionalan svet bio je nestabilan, te je napokon prepukao, stvarajući dva nezavisna kosmosa: četvorodimenzionalni i šestodimenzionalni. Univerzum u kome živimo rođen je u takvoj kosmičkoj kataklizmi. Naš četvorodimenzionalni kosmos širio se eksplozivno, a njegov blizanac, šestodimenzionalni kosmos, intenzivno se sažimao dok se nije sveo na bezmalo infinitezimalne razmere. To bi moglo da objasni poreklo Velikog praska. Ako je tačna, ova teorija pokazuje da je dramatično širenje kosmosa bilo samo manja posledica mnogo krupnijeg kataklizmičnog događaja, pucanja samog prostora i vremena.

Energija koja pokreće uočenu ekspanziju kosmosa, dakle, potiče iz urušavanja desetodimenzionalnog prostor-vremena. Prema teoriji, daleke zvezde i galaksije se udaljavaju od nas astronomskim brzinama zbog prvobitnog urušavanja desetodimenzionalnog prostor-vremena. Ta teorija predviđa da naš kosmos još uvek ima patuljastog blizanca, prateći kosmos uvijen u šestodimenzionalnu lopticu previše malu da se opazi. Ovaj šestodimenzionalni kosmos nije ni približno beskoristan prilepak našem svetu, već bi mogao biti naš konačni spas.

– Mičio Kaku, citat iz knjige ”Hiperprostor

.

Dvodimenzionalna ”iluzija” trodimenzionalnog

Nulta dimenzija predstavlja osnovni atribut prostora, odnosno čisti oblik informacije koji u ovom slučaju najjednostavnije možemo predstaviti (bezdimenzionalnom) tačkom. Iako tačka ne mora biti tumačena bezdimenzionalnom, u ovom slučaju na nju ćemo upravo gledati kao na takvu. Nildimensional. Bazični gradivni blok prostora sklon usložnjavanju i proporcionalnom rastu kompleksnosti.

0

1

Prvi korak na putu usložnjavanja, odnosno inicijalnog dimenzionalnog skoka, predstavlja (beskonačni) niz bezdimenzionalnih tačaka koje na taj način formiraju duž, liniju. Već s ovim oblikom možemo da napravimo paralelu s pojmom Plankove dužine koji u fizici predstavlja najosnovniju jedinicu dužine, odnosno najmanju merljivu jedinicu koja iznosi 1,616252×10-35 metara. Naravno, radi se o teoretskoj pretpostavci jer red veličine,  poput Plankove dužine, i današnjom modernom tehnologijom i dalje ostaje u domenu čiste teorije do koje fizički ne možemo dopreti.

Nakon geneze te inicijalne duži i samim tim formiranja prvog jednodimenzionalnog tela u prostoru, sledi naredna faza i ona otpočinje spajanjem triju tek formiranih jednodimenzionalnih linija u trougao, kao najmanju jedinicu zatvorenog oblika/tela čime dobijamo prvi ograničeni oblik šeme prostora. No zbog kasnijih i daleko kompleksnijih faza usložnjavanja, i zarad koliko-toliko lakše vizuelizacije, bavićemo se formom kvadrata, odnosno formom četiri duži, na koji ćemo dalje gledati kao na bazični oblik dvodimenzionalnog tela u prostoru.

22

Grupisanjem duži u formu od 4 dobijamo osnovno dvodimenzionalno telo četvorougla i kao u prethodnom slučaju kada smo duplirali gradivne elemente jednodimenzionalnog tela u procesu usložnjavanja, sada dupliramo formu druge dimenzije, kvadrat, u genezi osnovnog oblika tela treće dimenzije – kocke. Pripajanjem neograničenog broja dvodimenzionalnih ravni, po dva u paru, dobijamo nama poznati trodimenzionalni prostor.

3

U narednom koraku stvari polako počinju da se komplikuju kada počinjemo da diskutujemo o vizuelizaciji tela četvrte dimenzije. Ukoliko dodamo još jednu dimenziju trodimenzionalnom telu, odnosno kocki u ovom slučaju, dobijamo geometrijsku formu teserakta. U geometriji teserakt (4D hiper-kocka) predstavlja četvorodimenzionalnu analogiju običnoj kocki, teserakt je za kocku ono što je kocka za kvadrat. Tako teserakt posmatran sa stanovišta posmatrača 3D sveta predstavlja pojednostavljenu verziju, senku, njegovog punog oblika koji zapravo u punoj formi egzistira na višoj dimenzionalnoj ravni od naše.

Isto kao što trodimenzionalno telo kocke baca šestougaonu dvodimenzionalnu senku na ravnu površinu, te tako sa stanovišta posmatrača iz dvodimnzionalnog sveta nikako ne može biti percepirana u svom izvornom trodimenzionalnom obliku. Problem dimenzionalne nekompatibilnosti. Ali ako vreme postavimo na pijedestal četvrte dimenzije, stvari postaju malo jasnije. Tako jedan gradivni element 4D-a, ukoliko se koristimo jezikom prethodnih primera, predstavlja jedan vremenski momenat, trenutak, primenjen na čitav trodimenzionalni svemir.

To znači da je svemir u svom trenutnom stanju, sada, tek jedna od beskonačnog broja tačaka četvorodimenzinalne duži, što nas itekako podseća na odnos koji smo imali pri prelasku iz tačke u duž, odnosno iz 0 u 1, iz nulte u prvu dimenziju. Ukoliko je svaki naredni trenutak deo te, nazovimo je, Nadlinije, onda ona u globalu predstavlja čitavu prošlost i budućnost našeg univerzuma. Celokupnu njegovu istoriju. To čak možemo osloviti i zapisanom sudbinom što svakako nije pogrešno, naprotiv.

Ukoliko nastavimo u ovom maniru,  možemo pridodati još jednu dimenziju na postojeći set od njih četiri. Pošto četvrta dimenzija, kao celina, predstavlja istoriju našeg celokupnog univerzuma, onda peta dimenzija predstavlja svaki mogući ishod različitih istorija univerzuma, odnosno – shemu multiverzuma. Paralelnih univerzuma. To znači da peta dimenzija sadrži svaki matematički mogući ishod, svaki pojedinačni događaj, na svaki mogući način, u čitavoj istoriji svemira. Ishod u kome Saveznici gube II svetski rat, onaj u kome dinosaurusi nikada nisu zbrisani sa lica zemlje, onaj u kome se ljudska vrsta nije ni razvila, onaj u kojem čak naša planeta nije postala Zemljom… i tako u nedogled.

Ako nastavimo da se igramo i dodajemo dimenziju za dimenzijom, stvari polako počinje da izmiču našoj racionalnoj kontroli i mentalnim kapacitetima kojima baratamo. To znači – ne samo svaki mogući univerzum u supi multiverzuma, već svaki mogući koncept fizičkih konstanti. Usudimo li se da idemo još dalje, dolazimo do svakog mogućeg rešenja i primene logičkih i fizičkih zakona i konstanti. Nadrealni put koji nesumnjivo vodi ka svakom mogućem konceptu Postojanja kao takvog. Ukoliko se zapitamo kako je naš univerzum nastao kao takav i šta je ono što ga je u prvim trenucima oblikovalo u dalji rast po kome će postati prepoznatljiv, svakako znamo da je vreme tek jedna od dimenzija koje su na to uticale, a naše shvatanje vremena kaže nam da su stvari uzročno posledične.

Ipak, ne možemo pobeći ni od toga da je vreme možda tek konstrukt naših umova duboko uronjenih u univerzum koji striktno počiva na zakonima (kvantne) fizike koji dozvoljavaju svesti da egzistira i putuje duž četvorodimenzionalne linije, koja je, pak, uslovljena dešavanjima na mnogo višim ravnima postojanja kojih nikako ne možemo da budemo svesni, te ni da ih opazimo i ispitamo. Mi vidimo tek jedan tren za drugim u vremenskom prostiranju, odnosno njihove preseke u onome što nazivamo sadašnjošću, dok sâm univerzum, njegova čitava istorija/sudbina/linija (nazovimo to kako god), jednostavno postoji određena na višoj ravni od naše, spram koje smo ograničeni mentalnim hardverom.

Jer šta jedan hrčak zna šta je to Kejnsov model u ekonomiji!

U osnovi matematike je sloboda.

U njoj se rigorozno držimo aksioma i logičkih pravila, ali u okviru njih mi mašti prepuštamo punu slobodu da se rasplamsa.

U matematici nema mesta dogmi, ni predrasudama.

Georg Kantor (matematičar i utemeljivač teorije beskraja)

.

No, u biti je linija. I linija uvek postoji. Ona se beskonačno proteže u prošlost i budućnost. Ne postoji početak ili kraj, prva ili poslednja tačka. Nešto nalik knjizi koja nikada nije ispisana do kraja, a mi je čitamo na način samo nama svojstven. To gde započinjemo s čitanjem zavisi samo od nas i nikoga drugoga do nas.

Otud pitanje i nije zašto sve postoji, već – da li bilo šta ne postoji?

  • Dvodimenzionalna svest svakog jutra prisustvuje rađanju novog Sunca;
  • Trodimenzionalna svest svakog jutra prisustvuje rađanju istog Sunce, ali začetku novog dana;
  • Četvorodimenzionalnoj svesti svi dani života sadržani su u jednoj tački, istovremeni su.

.

.

– IZBOR TEMA –

2 komentara na temu Geometrijska petlja prostor-vremena

  • Borko piše:
    12/06/2016 at 01:04

    Zamolio bih vas da mi razjasnite kabalisticki znacaj brojeva 28 i 38.Na Internetu sam trazio odgovor,ali bezuspesno.Unapred zahvaljujem.

    Odgovorite na komentar

    • arsmagine.com piše:
      12/06/2016 at 04:42

      Plašim se da ne postoji jedan okvir tumačenja bilo kog pojedinačnog broja, već se takva simbolika traži, ili određuje, u odnosu na određeno delo ili tekst. Sistem gematrije je preopširan za generalizaciju, pa bi i lista nabrajanja pojavljivanja ovih dveju vrednosti bila poduža.

      Odgovorite na komentar

Iznesite Vaše mišljenje na predloženu temu

Uneta email adresa neće biti javno dostupna. Sva polja su obavezna, sem sajta.